Tapety we wnętrzach

Postawiłam na wysoki blat z miejscem na dwa stołki – to mój stół, miejsce do pracy i dodatkowa powierzchnia do krojenia. Zamiast standardowych szafek wiszących zamontowałam otwarte półki na ceramikę, którą używam na co dzień. Dzięki temu nie tracę czasu na otwieranie drzwiczek, a ręce mam wolne. Pod blatem zmieścił się zmywarka wąska 45 cm i szuflada na sztućce z organizerem. Największym problemem był brak miejsca na zapasy – makarony, puszki, oleje. Rozwiązałam to, wstawiając regał z cienkich metalowych rurek między lodówkę a ścianę – ma tylko 20 cm głębokości, ale mieści wszystkie słoiki i butelki. Mała kuchnia nie musi być ciasna, jeśli każda półka ma swoje zadanie.<br>
<br>

<br>
<br>

Zaczęło się niewinnie, od jednej filiżanki espresso na stojąco w kuchni. Potem doszła mała szafka, a na niej ekspres ciśnieniowy, który dostałam od mamy. Dziś mój kącik kawowy w domu to centrum dowodzenia porankami, ale dojście do tego etapu zajęło mi trzy przeprowadzki i kilka poważnych wpadek aranżacyjnych. Pierwsza lekcja była taka, że nie ma co szaleć z wymiarami. W bloku z 40-metrowym metrażem każdy centymetr się liczy, więc zamiast wielkiej komody postawiłam wąski regał na kółkach, który wsuwam pod blat. Na górze zmieścił się ekspres, a w szufladzie trzymam łyżeczki i ulubione kubki z grubego szkła. Do tego mały pojemnik na kawę ziarnistą i ręczny spieniacz do mleka, bo nie potrzebuję kolejnego urządzenia na blacie.<br>
<br>

<br>
<br>

Mam też doświadczenie z tapetą w przedpokoju, gdzie codziennie wchodzi się w butach. Wybrałam tapetę winylową, która jest odporna na wilgoć i zabrudzenia. Wzór w drobne romby w odcieniach beżu i brązu sprawia, że korytarz wydaje się szerszy. Do tego wąska konsola z lustrem i dywanik w tym samym kolorze co tapeta. Problem z brakiem miejsca na wieszaki rozwiązałam, montując listwę z hakami nad konsolą. Tapeta nie tylko ozdabia, ale też chroni ściany przed obtarciami od płaszczy i toreb. Po roku użytkowania wygląda jak nowa. Wystarczy przetrzeć wilgotną szmatką z dodatkiem delikatnego detergentu. Żadnych plam, żadnych odprysków.<br>
<br>

<br>
<br>

Kiedy w kuchni brakuje miejsca, szukam go w innych pomieszczeniach. W salonie postawiłam komodę z szufladami na obrusy, serwetki i dodatkowe talerze. A noclegi dla gości? To był prawdziwy ból głowy. W końcu wybrałam kanapę z funkcją spania, która w dzień jest wygodną sofą, a na noc zamienia się w łoże z pojemnikiem na pościel. Mechanizm DL działa płynnie – wystarczy pociągnąć za pasek i siedzisko wysuwa się do przodu. Tapicerka welurowa w kolorze musztardowym dodała wnętrzu ciepła, a przy tym łatwo ją odkurzyć. Pod spodem zmieściłam dodatkową pościel i ręczniki – to oszczędza miejsce w szafie. W małym mieszkaniu każdy mebel musi pracować na kilka sposobów.<br>
<br>

<br>
<br>

Goście często pytają, jak udało mi się zmieścić kącik kawowy w domu na tak małej powierzchni. Sekret tkwi w tym, że nie walczę z przestrzenią, tylko ją wykorzystuję podwójnie. Nad blatem w kuchni mam półkę, na której stoją słoiki z kawą i syropami, a pod nią wiszą haczyki na filiżanki. W szafce obok trzymam ekspres do kawy, który wyciągam tylko na czas parzenia. Dzięki temu blat jest wolny, gdy gotuję obiad. A do tego mam mały wózek barowy na kółkach, który w ciągu dnia pełni funkcję stolika bocznego, a wieczorem służy jako miejsce do picia herbaty przy filmie.<br>
<br>

<br>
<br>

Kuchnia w stylu prowansalskim to dla mnie największe wyzwanie. Otwarta przestrzeń między salonem a aneksem kuchennym wymagała spójności kolorystycznej. Wybrałam fronty w odcieniu szałwii z frezowanymi przetarciami, które wyglądają jak naturalnie starte od lat. Blat z konglomeratu imitującego kamień wapienny ma chropowatą powierzchnię, idealną do wyrabiania ciasta. Na ścianie powiesiłam półki z surowego drewna, na których stoją gliniane dzbanki i słoje z suszonymi ziołami. Problem pojawił się przy przechowywaniu garnków - prowansalskie wnętrza nie lubią plastikowych pojemników, więc zainwestowałam w wiklinowe kosze i lniane worki. Każdy z nich ma naszytą małą zawieszkę z opisem zawartości, co przy małej kuchni ratuje czas podczas gotowania.<br>
<br>

<br>
<br>

Tapicerka to kolejna kwestia, która decyduje o tym, czy kanapa będzie służyć latami. W moim domu króluje tapicerka welurowa – jest przyjemna w dotyku, elegancka i maskuje zabrudzenia lepiej niż gładki len. Welur ma też tę zaletę, że nie mechaci się tak szybko jak niektóre tkaniny poliestrowe. Jeśli jednak masz kota, który ostrzy pazury na wszystkim, rozważ mikrofibrę lub gęsty szenil. Ważne, żeby pokrowiec był zdejmowalny i można go było prać w pralce. Z własnego doświadczenia wiem, że wycieki kawy czy wina na tapicerce to chleb powszedni, a możliwość wyprania poszewki ratuje życie. Unikaj skóry naturalnej w małych mieszkaniach – jest zimna w dotyku i łatwo ją zarysować.